Duyvendak krijgt koekje van eigen deeg
(20/08/2008)
Definitie van terrorisme: 'Het gedwee maken of demoraliseren van een bevolking door daden van terreur met een politiek oogmerk'
Definitie van terreur: 'Georganiseerde geweldpleging ter bereiking van politieke doelen'
Voorpost heeft actie gevoerd bij de boekpresentatie van scheidend Tweede Kamerlid Wijnand Duyvendak. Militanten van Voorpost hebben in de presentatieruimte folders verspreid met daarin de aanklacht tegen Duyvendak en daarmee ook het extreem-linkse GroenLinks. Tijdens het verspreiden van de folders viel het Kamerlid in een (vegetarische) taart. Zeg maar een koekje van eigen deeg. De politie hield drie actievoerders aan.
Men kijkt niet snel meer op van vreemde types bij GroenLinks na bijvoorbeeld de pedofiel Herman Meijer als voorzitter gekozen te hebben. Of als een afdeling pedofilie niet afwijst (Roze Links). Na een geesteszieke Singh Varma die alles bij elkaar loog en daarna op staatskosten lekker thuis zat. Of een ander lid van de Eerste Kamer die een terreuropleiding volgde in Jemen. Bij de jongerentak, Dwars, werden een paar jaar geleden bommen gevonden in hun hoofdkantoor... En dan nu het steeds meer openbaar worden van het dubieuze verleden van scheidend Tweede Kamerlid Wijnand Duyvendak...
Nu probeert hij een beeld op te trekken van een net persoon met schone handen. Maar wij helpen hem graag even herinneren aan de inbraak in het Ministerie. Maar ook aan het leiding geven aan terreurorganisatie Onkruit. Dezelfde organisatie die meerdere inbraken pleegde in militaire complexen waardoor staatsgeheimen documenten op straat belandde en uiteindelijk bij de communistische vijand in Moskou. Het materiaal werd verscheept naar terreurorganisaties in Latijns Amerika.
Hij gaf leiding aan een blad waarin niet alleen vaak oproepen stonden om te stelen van de samenleving maar waarin ook vaak adressen en foto's gepubliceerd werden van agenten en ambtenaren om ze zodoende thuis te terroriseren. Tientallen agenten en hebben daar psychische klachten aan overgehouden, huwelijken kapot gegaan door de terreur van Duyvendak en zijn vrienden. Ook wisten ze bij het blad dat er terroristen in Amsterdam ondergedoken zaten. Na 20 jaar, wanneer het naar buiten komt, zegt hij sorry...
Duyvendak deed zelf ook mee aan de strijd tegen de politie. Zo gooide hij stenen naar agenten die hun werk deden in de Vondelstraat. Tijdens die rellen vielen gewonden bij de dienders. Deze geweldpleging waar hij voor uitkwam en de vele andere waar hij van wordt verdacht is een politicus onwaardig! Er mag geen podium meer zijn voor deze crimineel.
Maar Duyvendak is wellicht nog een stapje verder gegaan... Hij stond hoog op de lijst van verdachten met betrekking tot de terreurbeweging RaRa. Deze criminele bende pleegde meerdere aanslagen in ons land tegen installaties, politie en politici. Duyvendak ontkent betrokkenheid, maar deed hij dat ook niet verontwaardigd met betrekking de inbraak bij het ministerie? In zijn blad Bluf waar hij hoofdredacteur van was werd in ieder geval lovend gesproken over de misdadige aanvallen op de samenleving van RaRa....
Al deze zaken zijn jaren geleden al uitvoerig onderzocht en naar buiten gebracht door onderzoeker Peter Siebelt. Hij heeft er een boek over geschreven 'RaRa, wie ben ik?'. Helaas pikte de linkse media dit toen nog niet op...
Duyvendak in een opiniestuk: “Het recht op burgerverzet maakt deel uit van onze rechtstaat en parlementaire democratie.” Die zin indachtig verzetten we ons vandaag. Voorpost verzet zich tegen iemand met een openbare, maatschappelijke functie die zijn verleden tracht goed te praten en weigert om echt open kaart te spelen. Terwijl Duyvendak nu na zijn zeer gedeeltelijke bekentenissen zijn wonden aflikt vraagt Voorpost aandacht voor het verslechteren van het politieke klimaat waar Duyvendak mede verantwoordelijk voor is. Voorpost verzet zich tevens tegen de houding van GroenLinks dat podia blijft bieden aan allerlei figuren van dubieus allooi.
Desalniettemin wil Voorpost graag de discussie aangaan met Wijnand Duyvendak en GroenLinks. Duyvendak heeft te kennen gegeven dat hij, zelfs met ons, de discussie wil aangaan. Wij willen echter niet alleen de discussie aangaan over links geweld in de jaren tachtig, maar ook over links geweld in de twee decennia daarna. Boekel en Kedichem zijn bekende voorbeelden, maar het linkse geweld houdt nog steeds aan. GroenLinks heeft zich van dergelijk geweld nooit gedistantieerd. Wij zijn bereid tot iedere discussie, we wachten op de uitnodiging.