Voorpost bezoekt Straatsburg
(12tm15/12/2007)

Het verzamelpunt van de reis was Antwerpen en dat op woensdagochtend, waar de bus op ons stond te wachten. In de bus kregen we een mapje overhandigd waarin we het nodige konden lezen over Straatsburg, de Elzas en het Europees Parlement. Met ongeveer dertig personen vertrokken we rond tienen, in een comfortabele bus, om vervolgens acht uren onderweg te zijn. We kwamen aldus s’avonds aan in het kleine dorpje Le Hohwald, in de Elzas, vlakbij haar grootste stad Straatsburg. Er was voor ons een prachtig - doch eenvoudig - gebouw geboekt en iedereen nam hierin zijn intrek. We inspecteerden de omgeving, aten en dronken nog iets, om vervolgens naar de bedstede te verkassen.

Donderdagochtend na een kort ontbijt, vertrokken we met de bus richting Straatsburg. We kwamen aan bij het Europees Parlement, één van de twee regerings- en beslissingsgebouwen van de Europese Unie. Daar werden we, na een stevige controle door de bewaking, door de Vlaams Belangvertegenwoordigers welkom geheten. We kregen een korte inleiding over de werkzaamheden die de drie volksvertegenwoordigers daar uitvoeren en we werden tevens op de hoogte gebracht van enkele actuele zaken die spelen. Ook was er ruimte om een aantal vragen stellen. Hierna mochten we nog even rondkijken in het gebouw en in de parlementszaal zelf, de zaal waar de (785!) parlementsleden de commissarissen elkaar ontmoeten voor het debat. Meeluisteren konden we met een hoofdtelefoon, waarbij gelijktijdig door de vele vertalers in ieders taalbehoefte werd voorzien. We namen nog een groepsfoto bij alle Europese vlaggen, waarna het Belgische vod nog even de grond mocht kussen. Vervolgens togen we naar de stad.

Met een klein toeristentreintje werden we de binnenstad ingereden. Hier mochten we zelf onze tijd gaan invullen. We liepen door de prachtige binnenstad, met haar authentieke gevels, aten een klassiek streekgerecht (flammenkuchen) en genoten van de leuke kerstmarkten. Ook het Elszassers museum (inkom gratis!) kon ons zeker bekoren. Prachtige houtschilderingen, interessante glas-in-loodwerken, mooie oude keukens en slaapkamers, leuke Elszasser verhalen. De boottocht kon deze dag helaas geen doorgang vinden, omdat het water te hoog stond en we niet onder de diverse bruggen zouden geraken. We moesten tegen zevenen bij het restaurant zijn om daar te gaan eten. Ook dat beviel opperbest en we werden hierna met de bus weer naar huis gebracht, om daar een stuk bergopwaarts te lopen richting ons verblijf.

De volgende dag weer vroeg op voor een wandeltocht door de bergen, specifiek richting Le Donon. Zo’n driekwartier heen en ook dezelfde tijd terug door de prachtige Elszasser natuur. En die mocht er zeker zijn. Gewapend met fototoestellen en goede schoenen trokken we door het besneeuwde berglandschap heen. Bijna helemaal tot aan de top van de berg. We kwamen aan bij een replica van een tempel van Romeinse architectuur en wat Keltische symboliek. Het was een pittige tocht, maar zeker was dat de goede natuur, de verse boslucht, iedereen erg goed deed. Zonder ongelukken kwamen we ook weer beneden aan. Hierna vertrokken we naar het pittoreske, maar`toeristische, Riquewihr voor een kort bezoek. Vervolgens reden we naar Hautkoenigsbourg. Een prachtige en imposante burcht waar we de vele geheimen leerde kennen onder de leiding van een luchtig Duitssprekende gids. Zij loodste ons langs de wapenkamers, slaap en –leefvertrekken, eetzalen en meer. Zeker een mooie en interessante belevenis, de burcht die in vele handen van verschillende heersers was geweest en dus ook vele verhalen kent.

We vertrokken hierna weer richting onze uitvalsbasis. Deze avond ontmoeten we de kameraden van Jeune Alsace. Door de lastige taalbarrière was het enigszins moeilijk communiceren. We aten die avond door de Elszassers bereidde Zuurkool. Hierna kwamen de zangbundels en boekjes tevoorschijn en hieven we aantal Nederlandse, Vlaamse en Elszasser nummers aan en onder het genot van een drankje. Ook de t-hemden van de jongeren van Jeune Alsace en onze befaamde Dietsland-mutsen vonden gretig aftrek onder de aanwezigen. Het was kortom een gezellige avond.

De dag hierna moesten we spijtig genoeg weer vertrekken. (Het was alweer zaterdag) Na het complex op orde te hebben gebracht, de Elzassers de handen te hebben geschud, vertrokken we in de richting van de bus. Die zou ons wederom gaan vervoeren, maar nu door de bergen, over de landsgrenzen heen, weer richting Antwerpen. Hier kwamen we rond zessen aan en dat betekende tevens het einde van een vierdaags topreisje. Willem en Hilde bedankt voor de goede zorgen.